Stefans stenengids
Zwarte Toermalijn is een donkere, vaak diepzwarte steen met soms duidelijke ribbels of langwerpige lijnen. De steen ziet er stoer en stevig uit. Op deze pagina lees je hoe je Zwarte Toermalijn herkent, waar hij vandaan komt en waarom de structuur zo opvallend is.
Zwarte Toermalijn is een donkere variant uit de toermalijngroep. De steen wordt ook wel schorl genoemd.
Veel stukken hebben langwerpige ribbels of groeven. Daardoor ziet Zwarte Toermalijn er heel anders uit dan gladde zwarte stenen zoals obsidiaan.
Zwarte Toermalijn wordt op veel plekken gevonden, onder andere in Brazilië, Pakistan, Afghanistan, Madagaskar en verschillende Afrikaanse landen.
Omdat Zwarte Toermalijn een natuurproduct is, kan de vorm per stuk verschillen. Sommige stukken zijn langwerpig en geribbeld, andere ruwer en brokkeliger.
Let op de zwarte kleur en de ribbelige, langwerpige structuur. Ruwe Zwarte Toermalijn heeft vaak duidelijke lijnen in de lengte.
De steen glanst meestal minder glasachtig dan obsidiaan. Hij voelt eerder stevig, donker en mineraalachtig aan.
Zwarte Toermalijn wordt vaak geassocieerd met bescherming, rust en stevig blijven staan. Door de donkere kleur vinden veel mensen het een krachtige steen.
Dat is een symbolische betekenis en geen medische werking. Je kunt Zwarte Toermalijn ook gewoon interessant vinden door zijn ribbels en diepe zwarte kleur.
Zwarte Toermalijn ziet er stoer uit, alsof hij rechtstreeks uit een rotswand is gebroken.
De ribbels maken hem leuk om te bekijken en voorzichtig met je vingers te voelen.
Nee. Obsidiaan is vulkanisch glas en glanst vaak glasachtig. Zwarte Toermalijn is een mineraal en heeft vaak ribbels of groeven.
Die ribbels horen bij de manier waarop toermalijnkristallen groeien. Vooral ruwe stukken laten dat goed zien.
De steen is behoorlijk hard, maar ruwe stukken kunnen scherpe randjes of brokkelige delen hebben. Voorzichtig bewaren blijft slim.